Het cardiovasculaire systeem is het gebied waar de effecten van het gebruik van anabole steroïden in eerste instantie het minst zichtbaar zijn en op de lange termijn het gevaarlijkst. Trenbolonhexahydrobenzylcarbonaat als krachtig, langwerkend 19-norandrogeen is geen uitzondering. De redacteuren splitsen de drie groepen indicatoren – lipiden, bloeddruk en hematocriet – op en leggen uit wat het onderzoek daarover zegt.
Waarom het hart het belangrijkste doelwit is
Androgeenreceptoren zijn aanwezig in de cellen van de hartspier, de vaatwand en de nieren en reguleren de druk. Daarom beïnvloedt suprafysiologische androgene stimulatie het cardiovasculaire systeem niet indirect, maar direct. Metabolische veranderingen worden toegevoegd aan het directe effect: herverdeling van lipoproteïnen, natriumretentie, toename van de massa erytrocyten.
Een wetenschappelijke verklaring van de American Heart Association (Baggish et al., 2017) vatte de verzamelde gegevens samen: langdurig gebruik van anabole steroïden wordt in verband gebracht met cardiomyopathie, versnelde atherosclerose, hartritmestoornissen en een verhoogd risico op een plotselinge dood. De auteurs benadrukken dat veel veranderingen asymptomatisch verlopen.
Er zijn geen afzonderlijke hartstudies bij mensen voor trenbolon. De farmacologische eigenschappen ervan – hoge androgene activiteit, behorend tot 19-nor-derivaten, gebrek aan oestrogene ‘bescherming’ – geven echter reden om aan te nemen dat de risico’s in ieder geval niet lager zijn dan die van testosteron in vergelijkbare doses.
Langdurige ester voegt nog een probleem toe: de belasting van het hart stopt niet onmiddellijk na de laatste injectie. Het depot blijft de stof vrijgeven, dus de periode van nadelige effecten is langer dan bij korte vormen.
Lipidenprofiel: HDL en LDL
Het meest bekende effect van anabole steroïden op lipiden is een dramatische afname van het HDL-cholesterol (high-density lipoproteïne). Het mechanisme houdt verband met de activering van leverlipase, wat de vernietiging van HDL-deeltjes versnelt. Tegelijkertijd neemt het niveau van lipoproteïne met lage dichtheid (LDL), dat cholesterol naar de vaatwand transporteert, toe.
Uit een review van Achar et al (2010) blijkt dat het verlagen van HDL en het verhogen van LDL tot de meest reproduceerbare veranderingen bij het gebruik van steroïden behoren. Voor 19-norsteroïden en orale preparaten zijn deze veranderingen doorgaans meer uitgesproken dan voor testosteron. Het gebrek aan aromatisering in trenbolon kan ook een rol spelen: estradiol ondersteunt gedeeltelijk de HDL-waarden.
Het is belangrijk om te begrijpen dat een ongunstig lipidenprofiel alleen geen symptomen veroorzaakt. Een persoon kan zich goed voelen met een lipidenprofiel dat in de cardiologie als een signaal met een hoog risico wordt beschouwd. Schade aan de bloedvaten stapelt zich in de loop van de jaren op en de eerste klinische manifestaties kunnen catastrofaal zijn: een hartaanval of beroerte op jonge leeftijd.
Bovendien moeten triglyceriden en, indien mogelijk, apolipoproteïne B en lipoproteïne(a) worden gecontroleerd, omdat deze het risico verduidelijken. We beschrijven deze indicatoren in het analyseartikel.
Bloeddruk en hartspier
Een stijging van de bloeddruk bij het gebruik van steroïden wordt verklaard door verschillende mechanismen: het vasthouden van natrium en water, een toename van het volume van het circulerend bloed, veranderingen in de tonus van de bloedvaten en een toename van de stijfheid van de slagaders. Bij trenbolon is de vochtretentie geassocieerd met oestrogenen minder uitgesproken, maar dit betekent niet dat de druk normaal is: het androgene effect op de nieren en bloedvaten blijft bestaan.
Voortdurend verhoogde druk samen met directe androgene werking op hartspiercellen leidt tot hypertrofie van de linker hartkamer. In tegenstelling tot het 'atleethart', dat zich ontwikkelt als gevolg van training en een normale functie heeft, gaat steroïdehypertrofie vaak gepaard met verminderde myocardiale relaxatie en fibrose.
Uit een onderzoek van Baggish et al (2010) bleek dat langdurige steroïdegebruikers gemiddeld een lagere linkerventrikel-ejectiefractie hadden dan krachtsporters die geen steroïden gebruikten. Later ontdekte dezelfde groep dat gebruikers een groter volume aan coronaire plaques hadden.
Ritmestoornissen worden afzonderlijk vermeld - van frequente extrasystolen tot atriumfibrilleren. Ze kunnen het gevolg zijn van structurele veranderingen in het hart, verstoringen van de elektrolytenbalans of de combinatie van steroïden en stimulerende middelen. Elke onderbreking van de werking van het hart, kortademigheid of pijn op de borst vereisen onmiddellijk medisch onderzoek.
Hematocriet en bloedviscositeit
Androgenen stimuleren de erytropoëse: ze verhogen de productie van erytropoëtine en beïnvloeden het ijzermetabolisme, vooral via hepcidine. Als gevolg hiervan nemen hemoglobine en hematocriet - het aandeel erytrocyten in het bloedvolume - toe.
Een matige stijging van de hematocriet is een verwacht effect van zelfs therapeutische doses testosteron. De richtlijnen van de Endocrine Society voor vervangingstherapie suggereren dosisverlaging of stopzetting als de hematocriet ongeveer 54% overschrijdt. Met suprafysiologische doses sterke androgenen worden dergelijke waarden veel vaker bereikt.
Een hoge viscositeit van het bloed verhoogt de belasting van het hart en waarschijnlijk het risico op trombose. In de praktijk wordt het risico nog verergerd door uitdroging, die vaak gepaard gaat met uitdroging en vochtbeperkte diëten vóór de wedstrijd.
De belangrijkste indicatoren, hun typische veranderingen en hun betekenis voor de gezondheid worden hieronder samengevat.
| Parameter | Typische richting van veranderingen | Wat is gevaarlijk |
|---|---|---|
| HDL | Daling, soms scherp | Versnelling van atherosclerose |
| LDL | Verhogen | Cholesterolafzetting in bloedvaten |
| Bloeddruk | Verhogen | Myocardiale hypertrofie, nierschade |
| Hematocriet | Verhogen | Toegenomen bloedviscositeit, risico op trombose |
| Structuur van het myocardium | Hypertrofie, verminderde functie | Hartfalen, hartritmestoornissen |
Wat is omkeerbaar en wat niet
Lipideveranderingen zijn meestal omkeerbaar: na het staken van de steroïden keren HDL en LDL geleidelijk terug naar de uitgangswaarden gedurende weken of maanden. De periode waarin het lipidenprofiel ongunstig was, is er echter al in geslaagd om aan atherosclerose te "werken", en de gevormde plaques verdwijnen niet vanzelf.
Hematocriet normaliseert gewoonlijk na stopzetting van de androgeenstimulatie. De bloeddruk kan ook dalen, hoewel deze bij sommige ex-gebruikers langer hoog blijft.
De minst omkeerbare veranderingen zijn structureel: myocardiale fibrose, aanhoudende afname van de contractiele functie en coronaire atherosclerose. Uit gegevens van ex-gebruikers blijkt dat sommige van deze veranderingen jaren na het stoppen van de steroïden aanhouden.
De praktische conclusie is eenvoudig: het cardiovasculaire risico is cumulatief en elke extra gebruiksperiode draagt bij aan de totale 'score'. Regelmatige inspectie helpt problemen eerder op te sporen, maar maakt het gebruik niet veilig.
Redactionele conclusies
Trenbolonhexahydrobenzylcarbonaat brengt waarschijnlijk cardiovasculaire risico's met zich mee die op zijn minst vergelijkbaar zijn met die van andere krachtige androgenen: verlaagd HDL, verhoogd LDL, hypertensie, myocardiale hypertrofie en verhoogde hematocriet.
De meeste van deze veranderingen vinden plaats zonder symptomen, dus het is onmogelijk om het risico "op gevoel" in te schatten. Structurele veranderingen in het hart en atherosclerose kunnen slechts gedeeltelijk omkeerbaar zijn.
Cardiologisch onderzoek - lipidogram, bloeddrukmeting, algemeen bloedonderzoek, ECG en echocardiografie - geeft een objectief beeld en dient te worden uitgevoerd onder toezicht van een arts.
We raden u aan ook onze materialen "Bijwerkingen van Trenbolone hexahydrobenzylcarbonaat: een compleet overzicht van de risico's", "Welke tests u moet controleren bij gebruik van Trenbolone hexahydrobenzylcarbonaat" en "Trenbolone enantaat en het cardiovasculaire systeem" te lezen.
Lijst met gebruikte literatuur
- Baggish AL, Weiner RB, Kanayama G, et al. Cardiovascular toxicity of illicit anabolic-androgenic steroid use. Circulation. 2017;135(21):1991â2002.
- Baggish AL, Weiner RB, Kanayama G, et al. Long-term anabolic-androgenic steroid use is associated with left ventricular dysfunction. Circ Heart Fail. 2010;3(4):472â476.
- Achar S, Rostamian A, Narayan SM. Cardiac and metabolic effects of anabolic-androgenic steroid abuse on lipids, blood pressure, left ventricular dimensions, and rhythm. Am J Cardiol. 2010;106(6):893â901.
- Hartgens F, Kuipers H. Effects of androgenic-anabolic steroids in athletes. Sports Med. 2004;34(8):513â554.
- Pope HG Jr, Wood RI, Rogol A, et al. Adverse health consequences of performance-enhancing drugs: an Endocrine Society scientific statement. Endocr Rev. 2014;35(3):341â375.
- Bhasin S, Brito JP, Cunningham GR, et al. Testosterone therapy in men with hypogonadism: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab. 2018;103(5):1715â1744.
