Fadogia agrestis is viraal gegaan dankzij podcasts en sociale media, waar het "plantaardig testosteron" en "geheim voor de gezondheid van mannen" wordt genoemd. Door de snelle populariteit ontstaan ​​er altijd mythen: sommige overdrijven het effect, andere bagatelliseren de risico's. De redactie analyseerde de meest voorkomende uitspraken en vergeleek deze met wat er daadwerkelijk bekend is uit de wetenschappelijke literatuur.

Mythe 1: "het effect is bewezen door onderzoek"

Meestal klinkt de uitspraak als volgt: "onderzoek heeft aangetoond dat fadogia het testosteron meerdere keren verhoogt." Formeel bestaan ​​er wel degelijk onderzoeken, maar die zijn schaars en worden allemaal op ratten uitgevoerd. Een baanbrekend werk is een artikel van Yakubu, Akanji en Oladiji in de Asian Journal of Andrology (2005), waarin een waterig extract van de stengel gedurende meerdere dagen aan mannelijke ratten werd gegeven.

Bij dieren nam het testosterongehalte in het serum werkelijk toe en namen de indicatoren van seksueel gedrag toe. Ratten verschillen echter van mensen wat betreft metabolisme, structuur van hormonale regulatie en gevoeligheid voor plantaardige stoffen. De geschiedenis van de farmacologie kent veel stoffen die bij knaagdieren werkten en niet bij mensen.

Op het moment van schrijven konden we geen gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met mensen vinden die in peer-reviewed tijdschriften waren gepubliceerd. Alle ‘menselijke’ gegevens zijn gebruikersrecensies en individuele analyses die mensen online plaatsen zonder controlegroep, zonder blinde methode en zonder rekening te houden met hormoonschommelingen gedurende de dag.

De juiste bewoording is dus: "in verschillende onderzoeken bij ratten verhoogde het fadogia-stengelextract het testosteron; of het bij mensen werkt en in welke doses is onbekend." Dit is helemaal niet hetzelfde als "bewezen effect".

VerklaringWat werkelijk isUitspraak
"Verhoogt testosteron bij mensen"Alleen gegevens over rattenNiet bewezen
"Geeft spiergroei"Geen onderzoekenNiet bewezen
"Veilig omdat het een plant is"Testiculair toxiciteitssignaal bij rattenMythe
"Cyclisch gebruik voorkomt schade"Niemand heeft het schema gecontroleerdAannames
"Heeft geen invloed op de dopingcontrole"Op zichzelf niet verboden, maar het risico op onzuiverhedenGedeeltelijk waar

Mythe 2: "meer testosteron betekent meer spieren"

Zelfs als we aannemen dat fadogia het testosteron bij mensen verhoogt, leidt dit niet automatisch tot spier- of krachtgroei. De relatie tussen hormoonspiegels en spiermassa is dosisafhankelijk, en deze relatie is goed bestudeerd door de groep van Bhasin.

Bhasin et al. (2001) dienden verschillende doses testosteron enantaat toe aan gezonde mannen met een onderdrukte endogene hormoonproductie. De toename van de vetvrije massa en kracht was dosisafhankelijk, maar merkbare veranderingen traden op wanneer de concentratie van het hormoon de grenzen van normale schommelingen aanzienlijk overschreed. Kleine verschuivingen binnen het fysiologische bereik hadden een bescheiden effect.

fysiologisch bereik(theoretisch doel van supplementen)suprafysiologische dosesTestosteronniveauToename van spiermassa
Fig. 1. Schematisch: binnen het fysiologische bereik hebben veranderingen in testosteron weinig effect op de spiermassa; een significant effect wordt alleen op suprafysiologische niveaus beschreven (volgens de datalogica van Bhasin et al., 2001). Illustratie, niet voor berekeningen.

Met andere woorden: bij een gezonde man met normaal testosteron is het onwaarschijnlijk dat het verplaatsen van het midden van de norm naar de bovengrens de resultaten in de sportschool aanzienlijk zal veranderen. De belangrijkste factoren voor spiergroei zijn trainingsbelasting, voldoende eiwitten, energiebalans en slaap.

Bij mensen met een echt tekort aan testosteron is de situatie anders, maar zij vereisen onderzoek en behandeling volgens klinische richtlijnen, en niet volgens een kruidenexperiment. Richtlijnen van de Endocrine Society (2018) beschrijven hoe hypogonadisme kan worden bevestigd en welke therapieën op bewijs zijn gebaseerd.

Fadogia agrestis: populaire mythen onderzocht
Foto: Elena Leya / Unsplash

Mythe 3: "natuurlijk betekent veilig"

Dit is waarschijnlijk de gevaarlijkste mythe. Plantaardige oorsprong zegt niets over de veiligheid: digitalis, belladonna of monnikskap zijn ook ‘natuurlijk’. Beveiligingsbeoordeling vereist gegevens, niet de herkomst.

In het geval van fadogie zijn er gegevens, en deze zijn alarmerend. In het tweede werk van Yakubu's groep (Journal of Ethnopharmacology, 2008) veranderden de biochemische indicatoren van de testiculaire functie na 28 dagen inname van een waterig extract van de stengel bij ratten. De auteurs interpreteerden dit als een teken van een mogelijk negatief effect op het orgaan dat testosteron en sperma produceert.

Deze bevinding bewijst niet dat fadogie schadelijk is voor de mens. Maar het betekent dat de uitspraak ‘veilig’ geen basis heeft. Het ontbreken van veiligheidsstudies bij mensen is geen bewijs van veiligheid, maar een leemte in kennis.

  • De plantsamenstelling garandeert geen milde werking: alkaloïden en saponinen zijn biologisch actief.
  • Traditioneel gebruik — meestal episodisch en in andere doses dan dagelijkse capsules met geconcentreerd extract.
  • Gebruikersrecensies registreren geen langetermijneffecten, met name niet op de vruchtbaarheid.

Het regelgevingsmodel voor voedingssupplementen in veel landen vereist geen bewijs van veiligheid voordat het product op de markt komt. Zoals P. Cohen opmerkte in de New England Journal of Medicine (2014), worden problemen met supplementen vaak duidelijk nadat duizenden mensen ze hebben gebruikt.

Mythe 4: cyclisch gebruik beschermt de testikels

Als reactie op zorgen over toxiciteit hebben initiatiefnemers een regime voorgesteld met regelmatige pauzes, bijvoorbeeld enkele weken innemen en een week of twee vrij. Het idee klinkt redelijk, maar is nooit getest. Het is niet bekend of een pauze nodig is, voor welke duur, of dat er überhaupt iets verandert.

De tweede populaire tip is "pijn in de testikels is een normaal teken dat fadogie werkt." Dit is een gevaarlijke interpretatie. Pijn of ongemak in het gebied van de testikels is een symptoom dat onderzoek door een uroloog vereist, en geen bevestiging van de effectiviteit. De redenen kunnen verschillend zijn, van stagnerende verschijnselen tot ontsteking of torsie.

De derde mythe gaat over "synergie" met tongkat ali (Eurycoma longifolia). Voor Tongkat Ali zijn er kleine studies bij mensen met gemengde resultaten, maar geen onderzoek naar de combinatie van de twee planten. Het combineren van twee nog niet bestudeerde invloeden maakt de uitkomst niet voorspelbaarder.

Ten slotte wordt algemeen aangenomen dat fadogie "het luteïniserend hormoon nabootst" en daarom zijn eigen systeem niet onderdrukt. Het werkingsmechanisme van de plant op moleculair niveau is niet vastgesteld. Auteurs van dierstudies hebben hypothesen naar voren gebracht, maar deze zijn noch in menselijke weefsels, noch in klinische onderzoeken bevestigd.

Mythe 5: "het supplement is schoon en heeft geen invloed op de dopingtest"

Fadogia agrestis staat inderdaad niet als afzonderlijke stof op de WADA-verboden lijst. Voor een sporter is echter niet alleen belangrijk wat er op het etiket staat, maar ook wat er daadwerkelijk in de capsule zit.

Uit een internationaal onderzoek van Geyer en collega's (2004) bleek dat ongeveer 15% van de geteste supplementen die niet beweerden hormonaal te zijn, anabole androgene steroïden bevatten. Meestal waren het producten voor "testosteronverhoging" en gewichtstoename die besmet bleken te zijn.

De IOC Consensus Statement (Maughan et al., 2018) benadrukt dat een atleet verantwoordelijk is voor elke stof die in zijn monster wordt aangetroffen, ongeacht de herkomst ervan. De enige praktische manier om risico's te verminderen is door producten te kiezen met onafhankelijke batchcertificering.

Als een hypothetische toename van testosteron het steroïdenprofiel in het biologische paspoort van een atleet verandert, kan dit bovendien een reden zijn voor aanvullend onderzoek. Er zijn geen studies over deze kwestie, dus het is verstandiger voor professionele atleten om af te zien van experimenten.

Belangrijk. Het artikel is louter informatief en is geen aanbeveling voor gebruik. De effectiviteit en veiligheid van Fadogia agrestis voor mensen zijn niet vastgesteld. Raadpleeg uw arts voordat u supplementen inneemt.

Redactionele conclusies

De populariteit van Fadogia agrestis heeft de wetenschap ver overtroffen. Alle gegevens over het verhogen van testosteron zijn verkregen van ratten en er zijn geen klinische onderzoeken bij mensen.

Zelfs een hypothetische toename van het hormoon binnen het normale bereik zal waarschijnlijk geen merkbaar effect hebben op de spieren en kracht. Tegelijkertijd bevatten diergegevens een signaal over mogelijke schade aan de testikels, dus 'natuurlijk' is hier zeker niet synoniem met 'veilig'.

Advies over cyclisch gebruik, testiculaire pijn die “normaal” is en synergie met andere kruiden is speculatie van internet, geen wetenschappelijk feit. Elk ongemak moet serieus worden genomen.

Lees meer over de praktische aspecten in onze materialen "Hoe Fadogia agrestis innemen: dosering, tijdstip van toediening, duur", "Wie mag Fadogia agrestis niet gebruiken" en "Fadogia agrestis: vrijgaveformulieren en welke te kiezen".

Lijst met gebruikte literatuur

  1. Yakubu MT, Akanji MA, Oladiji AT. Aphrodisiac potentials of the aqueous extract of Fadogia agrestis (Schweinf. Ex Hiern) stem in male albino rats. Asian J Androl. 2005;7(4):399–404.
  2. Yakubu MT, Akanji MA, Oladiji AT. Effects of oral administration of aqueous extract of Fadogia agrestis (Schweinf. Ex Hiern) stem on some testicular function indices of male rats. J Ethnopharmacol. 2008;115(2):288–292.
  3. Bhasin S, Woodhouse L, Casaburi R, et al. Testosterone dose-response relationships in healthy young men. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2001;281(6):E1172–E1181.
  4. Bhasin S, Brito JP, Cunningham GR, et al. Testosterone therapy in men with hypogonadism: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab. 2018;103(5):1715–1744.
  5. Cohen PA. Hazards of hindsight — monitoring the safety of nutritional supplements. N Engl J Med. 2014;370(14):1277–1280.
  6. Geyer H, Parr MK, Mareck U, et al. Analysis of non-hormonal nutritional supplements for anabolic-androgenic steroids – results of an international study. Int J Sports Med. 2004;25(2):124–129.
  7. Maughan RJ, Burke LM, Dvorak J, et al. IOC consensus statement: dietary supplements and the high-performance athlete. Br J Sports Med. 2018;52(7):439–455.